stwardnienie rozsiane

1. Stwardnienie rozsiane – Sclerosis Multiplex (SM) jest jedną z najpoważniejszych chorób neurologicznych, na którą nie ma leku.
2. Mimo że stwardnienie rozsiane jest chorobą nieuleczalną, istnieją leki, które w znaczny sposób modyfikują przebieg choroby i zmniejszają   ryzyko trwałego kalectwa. Niektóre z nowoczesnych leków są w stanie odwrócić zmiany powstałe w mózgu chorego w czasie kolejnych ataków choroby.
3. Nie jest znana przyczyna powstawania choroby, wiadomo, ze najczęściej zapadają na nią młode osoby pomiędzy 20 a 40 rokiem życia. Uważa się, że podstawy stwardnienia rozsianego mogą mieć podłoże genetyczne i są związane z funkcjami układu odpornościowego.
4. W przebiegu choroby układ odpornościowy, który powinien chronić organizm przed bakteriami i wirusami, zwraca się przeciwko własnemu organizmowi i atakuje osłonki nerwów w mózgu i rdzeniu kręgowym w błędnym przekonaniu, że jest to ciało obce. Jest to choroba autoagresywna.
5. Zniszczeniu ulega osłonka mielinowa nerwów, w efekcie czego prawidłowe przewodzenie impulsów nie jest możliwe. W ten sposób upośledzeniu może ulec każda z funkcji życiowych organizmu – od utraty wzroku, słuchu, przez uszkodzenia funkcji przełykania i mówienia, po paraliż i spastyczność mięśni nóg i rąk.
6. 1 na 600 osób w Polsce zapada na tę chorobę.
7. SM nie jest chorobą zakaźną.
8. Leczenie stwardnienia rozsianego wymaga ogromnych nakładów finansowych, a leki powinny być przyjmowane przez całe życie.
9. Koszt rocznej terapii interferonem (lek “pierwszej reakcji”) to ok. 40 tyś PLN. W przypadku negatywnej odpowiedzi organizmu na taką terapię, alternatywne leczenie (np. lek Gilenya) to roczny wydatek 100 tyś PLN.
10. Sytuacja chorych w Polsce w zakresie refundacji leków jest bardzo zła – zaledwie 12-15% chorych może liczyć na udział w bezpłatnych programach interferonowych a gorszy dostęp do leków w Europie ma miejsce jedynie w Albanii, Bośni i Hercegowinie oraz na Białorusi.
11. Programy oferujące najnowsze leki obejmują mniej niż 1 % chorych i trwają maksymalnie 5 lat, potem chory zdany jest na samego siebie. Dostanie się do nich jest niemal niemożliwe.
12. Chorzy na SM mają dużą szansę na normalne życie. Przeszkodą są tylko i aż pieniądze.